عید رمضان آمد و ماه رمضان رفت
صد شکر که این آمد و صد حیف که آن رفت
سلام
خوبین؟
ببخشید چند وقته نیومدم.
اول از همه عیدتون مبارک.مخصوصا شما سادات ها .
با مدرسه چی کار میکنین خوش میگذره؟
گفتم بیام آپ کنم حرف خاصی ندارم فقط :
دلم تنگ میشه ...
دلم واسه سحر بیدار شدن تنگ میشه...
دلم واسه تشنگی های وسط ظهر تنگ میشه ...
دلم واسه صدای ربنا تنگ میشه...
دلم واسه اذان موذن زاده ی اردبیلی تنگ میشه...
دلم واسه نماز روزتون قبول باشه ها تنگ میشه...
دلم واسه دلم واسه شبای ناز و خوشگل و قشنگ و ... قدر تنگ میشه...
دلم واسه احیا گرفتن تنگ میشه...
دلم واسه قرآن سر گذاشتن تنگ میشه...
دلم واسه افطاری رفتن تنگ میشه ...
دلم واسه افطاری گرفتنم تنگ میشه...
حتی دلم واسه سریال ها هم تنگ میشه....
واسه یک وجب خاک .واسه دکتر پژوهان.واسه الیاس. واسه شکرانه. واسه
حاج یونس. واسه جلال واسه همشون تنگ میشه...
دلم واسه ماه عسل.واسه تیتراژش.واسه خودش. واسه مهموناش .واسه
مجریش. واسه خدا فظی هاش .واسه سلاماش .واسه همه چیش تنگ
میشه ....
دلم واسه بهار قرآن تنگ میشه...
دلم واسه ماه خدا تنگ میشه...
دلم واسه ماه عسل تنگ میشه...
دلم واسه ماه رحمت تنگ میشه...
دلم واسه ماهی که توش جرم و جنایت کم میشه تنگ میشه...
دلم واسه ماه رمضون تنگ میشه...
همش همین
بازم رفت و ما موندیم.
ما و یه کوله بار حسرت. بازم باید مثه هر سال جمله ی تکراری عید
رمضان آمد و ... رو بخونیم.
امید وارم تو این ماه عوض شده باشیم. خوب شده باشیم .آدم شده
باشیم.
آمین
بیاین دعا کنیم سال دیگه هم توفیق داشته باشیم زنده باشیم بتونیم روزه
بگیریم تو این ماه.
واسه کسایی که پارسال بودن و امسال نیستن یه فاتحه بخونین. باور کنین محتاجن.
بازم عیدتون مبارک
التماس دعا
من این جمله رو خیلی دوست دارم:
هر رفتنی رسیدن نیست
اما برای رسیدن راهی جز رفتن نیست
هممون هم سفریم...
خدا حافظ هم سفرا...
یه دسته گل خرزهره تقدیم به شما عزیزان
من جیرجیرکم یکی از نویسندگان این وبلاگ که به دلیل اشکالات فنی چند وقتی از نوشتن پست
محروم بودم به هر حال حالا در خدمتونم با یه پیامک کوچولو موچولو :
اگه میوه ی ممنوعه بخوری و شکرانه ی اون رو به جا نیاری
میری تو اغما وبعد از اونم یک وجب خاک میریزن روت.
تموم شد اگه تکراری بود به شیطونک یه ناسزا بگید باشه
فعلا" بای( التماس نظر)
یه کیف سلام
چه خبر ؟؟؟
مدرسه چطوره؟؟
خوش میگذره؟؟
معلما چطورنایشاال... که همشون خوبنالبته ایشاال...
به ما که حسابی خوش میگذره
روز اول مدرسه کلی بمون تکلیف دادنشرم اوره
میگن سالی که نکوست از بهارش پیداست یعنی این
معلمامونم که که کمپلکس عوض کردن
البته بجز تاریخ و حرفه و دینی
و قران و ورزش که همیشه سر جاشونن
و همچنین در روز اول مدرسه همه ی ما اینجوری
و همچنانم که
همچنانه همین جوری
و اما یکی از معلمااااااااااااااااااااااااااا:
یه معلم زبان گیرمون اومده که هیچی از حرفاش نمی فهمیمتازه
تصور کنین روز اول مدرسه اومده بود سر کلاس و در حالی که ما همه
اینجوریاون شروع کرد اینگلیسی حرف زدن
و همه ی ما هم
اینجوری
حرف زدن معمولیشم ایراد داره فارسی و اینگلیسی رو با هم
می خورهو هی آخر حرفش میگه فهمیدین و ما هم فقط سر
تکون میدیم
راستی ادبیاتمونم همون پارسالی
روز دوم اومد و ما رو بمباران مغزی کرد رفت 
جونمونو دراورد همین
جور درس داد و وسطاش سوال دستورم پرسید و همه
اخه کی میشینه وقت گرانبهای تابستون مخشو با مزخرفات دستور
پارسال پر کنه
راستی راستی راستی ناظم بداخلاق پارسالمون رفت و جاش یه ناظم
جدید اومده(بیچاره توان تحمل بار سنگین نفرین های ما رو
نداشت واسه همین خودش مثه بچه ی ادم کشید کنار)
ناظم جدیده خیلی باحاله هنوز با ما اشنایی نداره
یه بار اومد سر یه کلاسو گفت بچه ها شما باید اروم باشین و وقتی یه
بار بهتون میگن اروممثه یه بچه ی خوب اروم بشین
اخه مشکل اینه که ما یه خورده اونور تر از بچه ی خوبیم
زلزله بودم
درباره وبلاگ
سلام
خوش اومدین
اینجا مثل ...هیچ جاست
ما سعی کردیم تا اون جایی که میتونیم کارمون خوب باشه
باید بینیم نظر شما ها چیه
امیدواریم بهتون خوش بگذره
نظر یادتون نره!
آرشيو مطالب
آخرين مطالب
نويسندگان
پيوند ها
